Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
YouTube Content Provider
* Blogger * Translator * Traveler

ഡാരിയൻ വിടവ്

by Julius Manuel
173 പേർ വായിച്ചു
🛑 You are not allowed to use this text content for YouTube Videos without permission 🛑

താഴെക്കാണുന്ന ബൈക്കിനൊരു പ്രത്യേകതയുണ്ട് .BMW R80G/S എന്ന മോഡൽ ആണിത് . 1980 കളിൽ ബെർലിനിൽ നിർമ്മിച്ച് ഏതാണ്ട് ഇരുപതിനായിരത്തോളം വിറ്റഴിച്ചതിൽ ഒരെണ്ണം . പക്ഷെ ഇതല്ല ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത . ആകമാന അമേരിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ നെടുകെ അലാസ്‌ക്ക മുതൽ അർജന്റീന വരെ മുപ്പതിനായിരം കിലോമീറ്റർ നീളത്തിൽ കിടക്കുന്ന പാൻ അമേരിക്കൻ ഹൈവേ മുഴുവനും ആദ്യമായി പൂർണ്ണമായും ഓടിത്തീർത്ത ബൈക്കാണിത് ! അന്ന് അതിന്റെ മുതുകത്തിരുന്നത് എഡ് കുൾബെർസൺ ആയിരുന്നു . അമിഗോ (സുഹൃത്ത് ) എന്ന പേരുള്ള ഈ ബൈക്കിന്‌ മുൻപ് വേറൊന്നു പോലും അതിനു ശേഷം ഇന്നുവരെ വിരലിൽ എണ്ണാവുന്നത്ര മാത്രവും വണ്ടികളേ ഈ സാഹസിക യാത്ര പൂർണ്ണമായും ഓടിത്തീർത്തിട്ടുള്ളൂ . എന്താണ് കാരണം ? താഴേക്ക് വായിക്കൂ ….


“ഒരാൾക്ക് മരിക്കുവാൻ ഇവിടെ നൂറിൽക്കൂടുതൽ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ട് . ഇതെല്ലാം ഒഴിവാക്കി നിങ്ങൾ ആപ്പുറത്തെത്തിയാൽ ഞങ്ങൾ പറയും മരണശേഷം നിങ്ങൾക്ക് നരകമുണ്ടാവില്ല , കാരണം നിങ്ങളതിവിടെ അനുഭവിച്ചുകഴിഞ്ഞു “

പത്രപ്രവർത്തകനും , പര്യവേഷകനുമൊക്കെയായ ജേസൺ (Jason Motlah ) മറുപടി പറഞ്ഞില്ല . പക്ഷെ തത്വത്തിൽ ആ വാചകം ശരിതന്നെ എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നി . അഫ്‌ഗാനിൽ ജോലിചെയ്തിരുന്നതിനേക്കാൾ വീർപ്പുമുട്ടലാണിവിടെ . നാലുകാലിൽ പൊന്തിച്ച് നിർത്തിയിരിക്കുന്ന ഓലപ്പുരയിലാണ് താമസം . ചുറ്റും വിഷമുള്ള പാമ്പുകളും , വിഷമയമായ തവളകളും ! ആരെങ്കിലും ഒരാൾ ഉണർന്നിരുന്നേ മതിയാവൂ . സർക്കാരിനെതിരെ പോരാടുന്ന ഗറില്ലകളോ ( FARC ) , കള്ളക്കടത്ത് നടത്തുന്ന ലാറ്റിനമേരിക്കൻ മയക്കുമരുന്ന് മാഫിയാ സംഘമോ ഈ വഴിവന്നാൽ മരണം ഉറപ്പ് . ഒരുവശത്ത് കൂറ്റൻ മലകളും , നിബിഡവനങ്ങളും . മറുവശത്ത് ചതുപ്പും കണ്ടൽക്കാടുകളും . അവിടവിടെയായുള്ള തുരുത്തുകളിൽ റെഡ് ഇന്ത്യൻ ഗോത്രങ്ങളായ ഗുണ വർഗക്കാരും എമ്പ്രകളും താമസിക്കുന്നുണ്ട് . വഴിയെന്ന് വിളിക്കാൻ പാകത്തിൽ ഒന്നും തന്നെയില്ല . അവിടവിടെയായുള്ള ഏറുമാടങ്ങളിൽ ഗറില്ലകൾ നൈറ്റ് വാച്ച് നടത്തുന്നുണ്ട് . എങ്ങിനെ ഉറങ്ങും ! … നേരം പരപരാന്നു വെളുത്തുതുടങ്ങി . ഒന്ന് മയങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ കൂടെയുള്ള വഴികാട്ടി തട്ടി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി . “Huelo chilingos”

അകലെ നിന്നും ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ രണ്ടു ചെറുവഞ്ചികൾ അടുത്ത് വരുന്നുണ്ട് . പിരാഗ്വ ( Piragua ) എന്ന് വിളിക്കുന്ന ചതുപ്പ് വഞ്ചികളിൽ ഏതാണ്ട് ഇരുപതോളം പേർ പ്രതിമകണക്കെ ഇരിക്കുന്നു . ഭീതി നിഴലിക്കുന്ന മുഖങ്ങൾ . ജേസനും സംഘവും അവരെ കൈവീശിക്കാണിച്ചു . വഴികാട്ടികളായ കൊളംബിയൻ യുവാക്കളോട് തങ്ങൾ പത്രപ്രവർത്തകർ ആണെന്നും , കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ വഞ്ചികൾ പതുക്കെ വശങ്ങളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു . ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അവർ പതുക്കെ നിലത്തിറക്കി . അവർക്കന്യോന്യം പരിചയമുണ്ടായിരുന്നില്ല . ഒരു പൊതുലക്ഷ്യം അവരെ ഒരു തോണിയിലാക്കിയതാണ് . ഏഷ്യൻ മുഖഛായ ഉണ്ടായിരുന്ന രണ്ടുപേരുടെ അടുത്തേക്ക് ജേസൺ നീങ്ങി . ഇഗ്ളീഷ് വഴങ്ങില്ല എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അഫ്‌ഗാനിൽ നിന്നും പഠിച്ച മുറിഞ്ഞ ഉറുദുവിൽ അദ്ദേഹം അവരോട് ചോദിച്ചു “തും കിദർ സെ ?” ഉത്തരം ഉടൻ വന്നു . “സാബ്‌ജി , ഹം ബോൺഗ്ലാദേശ് സെ !!!”

ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയ മോട്ടോർസൈക്കിൾ പാത എന്ന ഗിന്നസ് റെക്കോർഡിന് ഉടമയായ മഹത്തായ പാൻ അമേരിക്കൻ ഹൈവേ ആരംഭിക്കുന്നത് അങ്ങ് വടക്ക് ഉത്തരധ്രുവത്തിനരികെ അലാസ്‌കയിലെ തണുത്തുറഞ്ഞ Prudhoe ഉൾക്കടലിന്റെ തീരങ്ങളിൽ നിന്നാണ് . ഇരുപത്തിയൊന്ന് രാജ്യങ്ങളിലൂടെ കയറിയിറങ്ങി പോകുന്ന ഈ പാത , മരുഭൂമികളും , ചതുപ്പുനിലങ്ങളും , ഇടതൂർന്ന കാടുകളും , മറ്റ് വിജനഭൂവിഭാഗങ്ങളും താണ്ടി ഭൂമിയുടെ ഏറ്റവും തെക്കേഅറ്റത്തെ നഗരമായ അർജന്റീനയിലെ Ushuaia യിൽ എത്തുമ്പോൾ ദക്ഷിണധ്രുവത്തിന്റെ മണം നിങ്ങൾക്കനുഭവപ്പെടും ! മിക്കവാറും മാസങ്ങളിൽ കനത്ത മഴയും മഞ്ഞും വെള്ളപ്പൊക്കവും കാരണം ഈ ഹൈവെനെറ്റ്‌വർക്കിന്റെ മിക്ക ഭാഗങ്ങളും ഗതാഗതയോഗ്യമായിരിക്കില്ല . അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇങ്ങനെയൊരു യാത്ര നടത്തുമ്പോൾ മിക്ക സ്ഥലങ്ങളിലും നാം അനേകദിവസങ്ങൾ കുടുങ്ങിപ്പോയേക്കാം ! എങ്കിലും ടാറിട്ട റോഡിലൂടെ സുഖമായി ഓടിച്ച് യാത്ര പൂർത്തിയാക്കാം എന്നൊരിക്കലും കരുതരുത് . ഈ വഴിയുടെ ഒത്തനടുവിൽ നിങ്ങളെയും കാത്ത് ഒരു കെണി ഒരുങ്ങിയിരിപ്പുണ്ട് !! അവിടെ റോഡില്ല , വഴിയുമില്ല …. ചതുപ്പും , നിബിഡവനവും മാത്രം ! അതെ പ്രശസ്തമായ പാൻ അമേരിക്കൻ ഹൈവെയ്ക്ക് ഒരു വിടവുണ്ട് . നൂറ് മൈലോളം വീതിയുള്ള ഒരു വിടവ് . രണ്ടു നദികളും , രണ്ടു സംരക്ഷിതവനങ്ങളും , ഒരു കൂറ്റൻ ചതുപ്പുനിലവും ഒത്തുചേർന്ന് , യാതൊരു സർക്കാരുകളും നിയന്ത്രിക്കാനില്ലാതെ മയക്കുമരുന്ന് മാഫിയകളും , കുറ്റവാളികളും , ഒളിച്ചു താമസിക്കുന്ന ഒരു നരകം ! ഇതാണ് കുപ്രശസ്തമായ ഡാരിയൻ വിടവ് !

പനാമയിലെ യാവിസയിൽ (8°9′N 77°41′W) ഒരു ബൈക്ക് മാത്രം കടന്ന്‌പോകാൻ വലിപ്പത്തിലുള്ള ചെറിയൊരു തൂക്കുപാലത്തോടുകൂടി നാം പാൻ അമേരിക്കൻ പാതയിൽ നിന്നും ഡാരിയൻ വനമേഖലയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു . പനാമ സിറ്റിയിൽ നിന്നും Diablo Rojo എന്ന പേരായ അവിടുത്തെ KSRTC ബസ് പിടിച്ചാൽ നമുക്കിവിടെ എത്തിച്ചേരാം . അതിനും മുൻപേ മഴക്കാടുകൾ പാതയെ പതുക്കെപ്പതുക്കെ വിഴുങ്ങുന്നതിനാൽ വഴി സാവധാനം ചുരുങ്ങിവരുന്നതായി അനുഭവപ്പെടും . പിന്നീട് ബസ് Agua Fría എന്ന ഗ്രാമത്തിലെ പോലീസ് ചെക്ക് പോസ്റ്റിൽ എത്തും . ഇതിനപ്പുറം പോകണമെങ്കിൽ ആർക്കും പ്രത്യേക അനുവാദം കിട്ടിയിരിക്കണം . നിലവിൽ കൊളംബിയൻ മയക്കുമരുന്ന് മാഫിയാ തലവന്മാരെ ഇന്റർവ്യൂ ചെയ്യാൻ പോകുന്ന അമേരിക്കൻ പത്രപ്രവർത്തകരാണ് കൂടുതലും ഈ ബസും കയറി ഇവിടെ എത്താറ് . ചെക്ക് പോസ്റ്റിലെ കനത്ത ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ശേഷം ബസ് വീണ്ടും മുന്നോട്ട് . ഇനിയങ്ങോട്ട് മുഴുവനും തങ്ങളുടെ മേൽനോട്ടത്തിലായിരിക്കും എന്ന് കാണിക്കാനല്ല പനാമൻ അതിർത്തി പോലീസ് ( Senafront) ഈ ചെക്കിങ് ഒക്കെ നടത്തിയത് . ഇനിയങ്ങോട്ട് അവർക്കെന്നല്ല ആർക്കും യാതൊരു കണ്ട്രോളും ഇല്ല എന്ന് പറയാനാണ് ഈ പ്രഹസനമൊക്കെ . കൊളംബിയൻ അതിർത്തിയിലേക്ക് ഇനി ഉള്ളത് ഇരുപത് മൈലാണ് . വെട്ടിയടുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന വിറക് കൂട്ടങ്ങളുടെയും , കന്നുകാലികളുടെയും ഇടയിലൂടെ നിരങ്ങി ബസ് അവസാനം നാം മുൻപ് പറഞ്ഞ തൂക്കുപാലത്തിനരികെ വന്നു നില്ക്കും . ഇനിയങ്ങോട്ട് എങ്ങിനെ പോകണം എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് നമ്മളാണ് . താഴെയുള്ള ബോട്ടുജെട്ടിയിൽ അനേകം ചെറുവഞ്ചികൾ ഉണ്ട്. പഴങ്ങളും പച്ചക്കറികളും വനത്തിനുള്ളിലേക്കും പുറത്തേക്കും കടത്തുന്നവർ . ഒന്നുകിൽ അവരുടെ കൂടെ നദിയിലൂടെ പോകാം അല്ലെങ്കിൽ തൂക്കുപാലം കയറി വനത്തിനുള്ളിലൂടെ നടന്ന് ഇഷ്ടമുള്ള പാതകളിലൂടെ മുന്നേറാം . ഇതിലെതെടുത്താലും യാത്ര സുഖകരമാവില്ല .

എന്താണ് ഈ വനത്തിനുള്ളിൽ ഉള്ളത് ? രണ്ടു റെഡ്ഇന്ത്യൻ ഗോത്രസമൂഹങ്ങൾ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഇവിടെ അധിവസിക്കുന്നുണ്ട് . മൂന്നാമതൊരെണ്ണം ഉണ്ടായിരുന്നത് സ്പാനിഷ് ആക്രമണകാലത്ത് വേരറ്റുപോയി . അന്ന് കിട്ടിയ ഭയം ഇവരെ ഇന്നും വിട്ടുമാറിയിട്ടില്ല . മറ്റുള്ളവരുമായി അധികം ഇടപഴകാതെ ഈ വനമേഖലയിൽ അവർ ജീവിക്കുന്നു .കയ്യിൽ അത്യാവശ്യം പണമുണ്ടെങ്കിൽ നമ്മുക്ക് പിരാഗ്വ വഞ്ചികൾ വാടകയ്ക്ക് ലഭിക്കും , അല്ലെങ്കിൽ തട്ടിക്കൂട്ടി ഉണ്ടാക്കിയ തോണിയെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ചെറു രൂപങ്ങളിൽ നദിയിലൂടെ മുന്നേറാം . പക്ഷെ ശക്തിയുള്ള ഒഴുക്കിൽ പെട്ടാൽ അത് തകരും എന്നുറപ്പാണ് . അവസാന വഴി കാടിനുള്ളിലൂടെ നടന്നു മുന്നേറുക മാത്രമാണ് . ആദ്യമേ തന്നെ നാട്ടുകാരുടെ ചില ചെറു കൃഷിയിടങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി കണ്ടുതുടങ്ങും . അവിടെയുമിവിടെയുമായി ചില ചെറുവീടുകൾ കണ്ടേക്കാം . പതുക്കെ ആ കാഴ്ച മങ്ങുമ്പോൾ ഉയരംകൂടിയ മഹോഗണി വൃക്ഷങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും . പിന്നീട് കാഴ്ച മങ്ങിത്തുടങ്ങും . നട്ടുച്ചയ്ക്കും സൂര്യപ്രകാശത്തെ കടത്തിവിടാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഇടതൂർന്ന മധ്യഅമേരിക്കൻ വനത്തിനുള്ളിലാണ് നാമിപ്പോൾ ! ആരൊക്കെയോ നടന്നു തെളിച്ചിട്ട അനേകം ഊടുവഴികൾ ഇതിനിടയിലൂടെ പാമ്പിനെപ്പോലെ ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങുന്നുണ്ട് . സ്വദേശിയായ ഒരു വഴികാട്ടി കൂടെയില്ലെങ്കിൽ നാമൊരിക്കലും ഇവിടെനിന്നും പുറത്തിറങ്ങില്ല . ചുവന്നുകലങ്ങിയ മലവെള്ളം വഹിച്ചുകൊണ്ട് അലറിക്കൂവി പോകുന്ന ചെറുപുഴകളും , മേലാപ്പിൽ നിന്നും നമ്മെ നോക്കി പല്ലിളിക്കുന്ന കുരങ്ങൻമ്മാരും , ശബ്ദംകേട്ടമാത്രയിൽ കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് മിന്നിമറയുന്ന ജാഗ്വാറുകളും , ദേഹമാസകലം കുത്തിമുറിവേൽപ്പിക്കുന്ന ഈച്ചകളും …. എല്ലാംകൂടി നമ്മെ ഭ്രാന്തിന്റെ വക്കുവരെ കൊണ്ടെത്തിക്കും .

നാൽപ്പതുമൈലോളം ഈ കൊടുംകാട്ടിലൂടെ നടന്നു മുന്നേറിയാൽ പൊടുന്നനെ നാം മറ്റൊരു ലോകത്ത് ചെന്നെത്തും . ഇനി മുഴുവനും ചതുപ്പാണ് . വെള്ളവും ,തുരുത്തുകളും, കണ്ടൽക്കാടുകളും മാത്രം . കണ്ണെത്താദൂരത്തോളം പരന്നുകിടക്കുന്ന പച്ചത്തഴപ്പിനിടയിൽ നീണ്ട ജലരേഖകളുടെ മിന്നലാട്ടം ! ഇനി നമ്മുക്ക് ഒരു ചെറുവഞ്ചിയെങ്കിലും കൂടിയേ തീരൂ . ചെറുതുരുത്തുകൾക്കിടയിലൂടെ നീളുന്ന മണ്ണുപാതകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും അതപകടമാണ് . എതിരെ ഒരു ശത്രുവന്നാൽ ഓടിമാറാനൊക്കില്ല എന്നതുതന്നെ കാരണം . ആരാണിവിടെയുള്ള ശത്രുക്കൾ ? പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ രണ്ടുകൂട്ടരുണ്ട് . രണ്ടും ആയുധധാരികളും അതേപോലെ അപകടകാരികളും ആണ് . മയക്കുമരുന്നും , മറ്റു കള്ളക്കടത്തു സാധനങ്ങളും കൊണ്ട് ഈ വഴി വരുന്ന ദക്ഷിണഅമേരിക്കൻ മയക്കുമരുന്ന് ലോബിയാണ് ഒരുകൂട്ടർ . പ്രത്യേകിച്ചൊരുകാരണവും ഇല്ലാതെ ആളുകളെ കൊല്ലുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ബന്ദികളാക്കി പണം ആവശ്യപ്പെടുകയോ ചെയ്യുകയാണ് ഇവരുടെ രീതി . രണ്ടാംകൂട്ടർ യൂണിഫോമിലോക്കെയാണ് ഇതുവഴി വരാറ് . സർക്കാരിനെതിരെ പോരാടുന്ന കൊളംബിയൻ ഗറില്ലകളാണിവർ . തങ്ങളൊഴിച്ച് ഭൂമിയിലെല്ലാവരെയും സംശയത്തോടെ മാത്രം കാണുന്ന ഇവരുടെ മുന്നിൽ പെട്ടാലും വിധിക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാവില്ല .

നമ്മുടെ വഞ്ചി മുന്നോട്ടുതന്നെ പോകട്ടെ . ഒരു രസത്തിന് വഞ്ചിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറകുകയോ , കയ്യൊകാലോ വെള്ളത്തിലിട്ട് രസിക്കുകയോ ചെയ്യരുത് . ഇതുവരെ ഒരു പ്രകൃതിശാസ്ത്രജ്ഞനും ഇവിടെയുള്ള സസ്യമൃഗാദികളെക്കുറിച്ച് നേരെചൊവ്വേ പഠിച്ചിട്ടില്ല . അതിനുള്ള സാഹചര്യം പണ്ടുമുതലേ ഇവിടില്ല എന്നതാണ് കാരണം . അതിനാൽ തന്നെ നാം കാണുന്ന ജീവികളിൽ ഏതിനൊക്കെയാണ് വിഷമുള്ളത് എന്ന് ഊഹിച്ചെടുക്കാനെ തൽക്കാലം നിവൃത്തിയുള്ളൂ . തവിട്ടും പച്ചയും നിറങ്ങളിൽ വരകളുള്ള ചില തവളകൾ വശങ്ങളിലെ കണ്ടൽമരങ്ങളുടെ ശിഖരങ്ങളിരുന്ന് ചിരിച്ചുകാണിക്കുന്നത് അവഗണിച്ചേക്കുക . തൊലിയിൽ മാരകവിഷം ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചാണ് കക്ഷി നമ്മെ നോക്കി പല്ലിളിക്കുന്നത് . ക്‌ളൗൺ ഫ്രോഗ് എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഇവ ഇനി ഇവിടെയെ അവശേഷിക്കുന്നുള്ളു . ശത്രുക്കളുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുന്ന തരത്തിൽ ഒരു വിധത്തിലുള്ള ശബ്ദവും ഉണ്ടാക്കരുത് . തീരങ്ങളിൽ നാല് കാലുകളിൽ ഉയർത്തിപണിതിരിക്കുന്ന ചില ചെറു വീടുകൾ അവിടെയും ഇവിടെയുമായി കാണാം . കാലാകാലങ്ങളായി ഈ ചതുപ്പിൽ പ്രകൃതിയോട് മല്ലിട്ടു ജീവിക്കുന്ന എമ്പറ ഗോത്രക്കാരുടെ വീടുകളാണവ. വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ നിന്നും മുൻപറഞ്ഞ ജീവികളിൽ നിന്നുമൊക്കെ രക്ഷനേടുവാനാണ് ബ്രഹ്മപുത്രാതീരങ്ങളിലെ വീടുകൾ പോലെ ഇവർ നാലുകാലിൽ തട്ടുകളുണ്ടാക്കി അതിനുമുകളിൽ താമസിക്കുന്നത് . നമ്മുക്ക് സമയമില്ല , വീണ്ടും മുന്നോട്ട് .

അവസാനം നമ്മുടെ കൂടെയുള്ള വഴികാട്ടിയും പറഞ്ഞു ….. “Huelo chilingos” ! നാം ആദ്യം പറഞ്ഞ പത്രപ്രവർത്തകനായ ജേസണിന്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കഴിഞ്ഞു . അദ്ദേഹം ബംഗ്ളാദേശുകാരായ ജാഫറിനോടും , അറാഫാത്തിനോടുമാണ് സംസാരിക്കുന്നത് . അവരുടെ പിറകെയെത്തിയ രണ്ടാം വള്ളത്തിൽ നിറയെ നേപ്പാളുകാരാണ് . ഈ ഡാരിയൻ വിടവിൽ ഇവരെങ്ങിനെ എത്തിപ്പെട്ടു ? സന്ദർശക വിസ ലഭിക്കുവാൻ താരതമ്യേന എളുപ്പമുള്ള ദക്ഷിണഅമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് ഇക്വഡോർ ) ചില ഏജന്റുമാർ കൊണ്ടെത്തിച്ച് അവിടെനിന്നും വിവിധ ഗതാഗതമാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് , മയക്കുമരുന്ന് ഡീലർമാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും കാശ് കൊടുത്ത് രാജ്യങ്ങളുടെ അതിർത്തികൾ താണ്ടി , നടന്നും വള്ളത്തിൽ കയറിയും കൊളംബിയയിൽ നിന്നും പനാമയിലെത്തി അവിടെനിന്നും മെക്സിക്കോവഴി ദുൽക്കർസൽമാൻ സഞ്ചരിച്ച റൂട്ടിലൂടെ അമേരിക്കയിലെത്താനുള്ള പുറപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ ചെങ്കടലാണ് ഈ ഡാരിയൻ തുരുത്ത് . ഇവരുടെ മോശയാണ് വള്ളത്തിന്റെ കടയ്ക്കലിരുന്ന് നാലുപാടും വീക്ഷിക്കുന്ന , ഷർട്ടിടാത്ത കൊളംബിയൻ ചെറുപ്പക്കാരൻ . നാം പനാമയിൽ നിന്നാണ് ഡാരിയൻ വിടവിലേക്ക് കയറിയതെങ്കിൽ ഇവർ വരുന്നത് നേരെ എതിർദിശയിൽ കൊളംബിയൻ ഭാഗത്തുനിന്നുമാണ് . ഇനിയും നാല്പതോളം മൈൽ കാട്ടിലൂടെ ദിവസങ്ങളോളം സഞ്ചരിച്ചുവേണം അവർക്ക് ഏതെങ്കിലും പനാമൻ ഗ്രാമത്തിലെത്താൻ . ഇത്രയും പേരിൽ ഒന്നോരണ്ടോ പേരാണ് മെക്സിക്കൻ അതിർത്തിയിലെങ്കിലും ജീവനോടെ ചെന്നെത്തുക . മൂന്നാമൻ മുനീറിന് പനികാരണം വള്ളത്തിൽനിന്നിറങ്ങാൻ പോലും സാധിക്കുന്നില്ല . ഇവരെ സഹായിക്കാനൊന്നും നമ്മെ കിട്ടില്ല , വേണേൽ ഫേസ്ബുക്കിൽ സപ്പോർട്ട് മുനീർ എന്നോ വല്ല ഹാഷ്ടാഗും ഇട്ട് ഫോട്ടോ അപ്‌ലോഡ് ചെയ്യാം . നാം മുന്നോട്ട് തന്നെ .. കൊളംബിയൻ അതിർത്തിയിലേക്ക് .

വീണ്ടും ചതുപ്പിലൂടെ നീങ്ങിയാൽ സാമാന്യം വലിയൊരു മരക്കുരിശ് ഒരിടത്ത് ചാരിവെച്ചിരിക്കുന്നത്. കാണാം . കൂടെയുള്ള പനാമൻ കത്തോലിക്കർ ഒന്ന് കുരിശുവരച്ച് വീണ്ടും മുന്നോട്ട് . നില്ല് ! ഇതാരാണിവിടെകൊണ്ട് വെച്ചത് എന്നുംകൂടെ പറഞ്ഞിട്ടുപോകാം . ലോകപ്രശസ്ത സുവിശേഷകൻ ആർതർ ഓവൻ ബ്ലെസിറ്റ് ആണ് 1979 ൽ ഈ കുരിശ് ഇവിടെ സ്ഥാപിച്ചിട്ട് പോയത് . ഭൂമിയിലെ സകലരാജ്യങ്ങളിലെയും ഇതുപോലുള്ള വഴികളിലൂടെ അറ്റത്ത് ചക്രം പിടിപ്പിച്ച ഒരു കൂറ്റൻ കുരിശും ചുമന്നുകൊണ്ട് കാൽനടയായി സഞ്ചരിച്ച് ലോകറിക്കാർഡിട്ട ആളാണ് കക്ഷി . അതായത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയ തീർത്ഥാടനം !

ഇനിയും ഏറ്റവുമടുത്ത കൊളംബിയൻ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് അറുപത് മൈലുകൾ താണ്ടണം . വഴിയിൽ മനുഷ്യന്റെ തലയോട്ടികളും , ജീർണ്ണിച്ച ശരീരങ്ങളും കണ്ണിൽപെട്ടെക്കാം . ഇതൊക്കെ ഏതെങ്കിലും വിശ്വാസികൾ കണ്ടെത്തിയാൽ ആദ്യം കാണുന്ന ഒരു കുഴിയിൽ എടുത്തിട്ട് പ്രാർത്ഥിച്ച് , മണ്ണിട്ട് മൂടി N . N (No Name) എന്ന് പോറിയ ഒരു കല്ലുമെടുത്ത് വെക്കും . നിയമങ്ങളില്ലാതിരുന്ന പ്രാകൃതഭൂമിയുടെ പ്രതിച്ഛായ കണക്കെ ഈ നൂറ്റാണ്ടിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഡാരിയൻ ഗ്യാപ്പിൽ നിന്നും പുറത്തുവരുന്നതും നരകത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടുന്നതും ഒരുപോലെതന്നെയെന്ന് ഇതുവഴി പോയ സകലരും സമ്മതിക്കും . മയക്കുമരുന്ന് മാഫിയകൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന കൊളംബിയൻ അതിർത്തിഗ്രാമങ്ങൾ താണ്ടി രക്ഷപെടണണമെങ്കിൽ ഇനിയും ദിവസങ്ങളെടുക്കും !

പാൻ അമേരിക്കൻ പാതയുടെ കണ്ണിലെ കരടായ ഡാരിയൻ ഗ്യാപ്പിലൂടെ എന്തുകൊണ്ടൊരു പാത നിർമ്മിച്ചുകൂടാ ? ഇപ്പോൾ അവിടെ അധിവസിക്കുന്ന രണ്ടു പുരാതന റെഡ് ഇന്ത്യൻ ഗോത്രങ്ങളുടെ എതിർപ്പാണ് ഒരു കാരണം . ഇക്കാര്യത്തിൽ അവരെ പിന്തുണച്ചുകൊണ്ട് രംഗത്തുവരുന്ന ലാറ്റിനമേരിക്കൻ ഡ്രഗ് കാർട്ടെൽ മറ്റൊരു വശത്ത് . ഇവിടെ നിലയുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന റിബലുകളെ മുഴുവനും കൊന്ന് തീർത്താലേ ഒരു പാലം പണിപോലും തുടങ്ങാനാവൂ . ഗ്യാപ്പിലെ സങ്കീർണ്ണമായ പരിസ്ഥിതിക്ക് കോട്ടം വരാതെ കനോപ്പി വോക്ക് -വേ പോലെ തൂണുകളിൽ ഉയർത്തി പാലംപോലെ പണിയാവുന്ന റോഡുകൾ ആണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഐഡിയ . ഫ്ലോറിഡയിലെ എവർ ഗ്ലെഡ് ചതുപ്പിൽ ഇത് വിജയകരമായി പരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട് . ഇതിനൊക്കെ വരുന്ന ഭീമമായ ചിലവ് ആര് വഹിക്കും എന്നത് അടുത്ത പ്രശ്‌നം .

ഈ പ്രദേശത്ത് ആദ്യമെത്തിയ സ്പാനിഷുകാർ (1501) ഈ ചതുപ്പിൽ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ കിടന്ന് പൂണ്ടുവിളയാടി . അനേകം നായ്ക്കളെ റെഡ്ഇന്ത്യൻ ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് അഴിച്ചുവിട്ടുകൊണ്ട് ഈ വനമേഖലയിൽ അവർ ആദ്യരക്തം വീഴ്ത്തി . എന്നാൽ പടർന്നു പിടിച്ച സാംക്രമിക രോഗങ്ങൾ അവരെ അവിടെനിന്നകറ്റിയതോടുകൂടി പലായനം ചെയ്തവരുടെയും കടൽക്കൊള്ളക്കാരുടെയും ഒളിസങ്കേതമായി മാറി ഇവിടം . പിന്നീട് സ്കോട്ട്ലൻഡുകാരുടെ ഡാരിയൻ കോളനി നിർമ്മാണവും വൻദുരന്തത്തിൽ കലാശിച്ചു . പിന്നീടങ്ങോട്ട് അനേകം ആക്രമണങ്ങൾ , പിൻവാങ്ങലുകൾ ….. ഡാരിയൻ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ശവപ്പറമ്പായി മാറി . ഇതുവഴി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള വിജയകരമായ ആദ്യ ജീപ്പുയാത്ര 1960 ൽ ഒരു ലാൻഡ് റോവറിൽ ആയിരുന്നു . മണിക്കൂറിൽ 220 ഗജം വെച്ച് 136 ദിവസങ്ങൾക്കൊണ്ടാണ് അവർ ഈ വിടവ് താണ്ടിയത് ! ബ്രിട്ടീഷ് സൈക്ലിസ്റ്റായ ഇയാൻ ഹിബെൽ ആണ് ഗ്യാപ്പ് പൂർണ്ണമായും സൈക്കിളിൽ സഞ്ചരിച്ച് ക്രോസ്സ് ചെയ്ത ആദ്യമനുഷ്യൻ (1973). എഡ് കൽബെർസൻ ആണ് അലാസ്‌കയിൽ നിന്നും ബൈക്കോടിച്ച് ഗ്യാപ്പിലൂടെ അർജന്റീനയിലെത്തി പാൻ അമേരിക്കൻ പാത പൂർണമായും മറികടന്ന ആദ്യവ്യക്തി . ഇവരൊക്കെ അപ്പുറം കടന്നവരെങ്കിൽ അതിന്നുകഴിയാതെ ഗ്യാപ്പിൽ ജീവിതം ഹോമിച്ചവരാണ് ഏറെയും ഉള്ളത് . എന്തായാലും ഡാരിയൻ ഇന്നും പാൻ അമേരിക്കൻ ഹൈവേയുടെ ഗ്യാപ്പായി തന്നെ തുടരുന്നു .

NB : പലപ്പോഴായി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ വായനാസുഖത്തിന്‌ ഒരു യാത്രക്കിടയിലെന്നപോലെ അവതരിപ്പിച്ചതാണ് . മുകളിൽ മലയാളത്തിൽ എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ചത് നെറ്റിൽ പലയിടത്തായും , ഇതുവഴി യാത്രചെയ്ത അനേകം പേരുടെ ബുക്കുകളിലായും ചിതറിക്കിടപ്പുണ്ട് . The World’s Most Dangerous Places by Robert Young Pelton (ആമസോണിൽ ലഭ്യമാണ് ) ആണ് പ്രധാനമായും ആശ്രയിച്ചത് . Huelo chilingos എന്ന വാക്കിന്റെ അർഥം “കുടിയേറ്റക്കാർ അടുത്തെത്തി ” എന്നാണ്.

Related Post :  darien-scheme

 

 

 

 

🛑 You are not allowed to use this text content for YouTube Videos without permission 🛑

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

MORE POSTS

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More