YouTube Content Provider
* Blogger * Translator * Traveler

Darien scheme -ദുരന്തമായിമാറിയ കോളനി സ്വപ്നം !

by Julius Manuel
24 പേർ വായിച്ചു
🛑 You are not allowed to use this text content for YouTube Videos without permission 🛑

ഇരുപത് മില്യൺ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപാണ് ഈ കഥയുടെ തുടക്കം . അമേരിക്കയുടെ പിടലി എന്നറിയപ്പെടുന്ന പനാമ കടലിടുക്കിന്റെ സ്ഥാനത്ത് അന്ന് വിശാലമായ കടൽ മാത്രമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത് .ഇന്ന് കാണുന്ന ദ്വീപുകളോ തള്ളിനിൽക്കുന്ന കരഭാഗങ്ങളോ ഇല്ലാത്ത വിശാലമായ കടൽപ്പരപ്പുമാത്രം ! ഇന്നത്തെ അറ്റ്ലാൻറ്റിക് , പസഫിക് സമുദ്രങ്ങൾ യാതൊരു പിണക്കവും കൂടാതെ ആലിംഗബദ്ധരായി കിടന്നിരുന്ന കാലം . പക്ഷെ അതങ്ങിനെ അധികകാലം നീണ്ടുനിന്നില്ല . കടലിനടിയിൽ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉരുണ്ടുകൂടി . കരീബിയൻ പ്ലേറ്റ് , പസഫിക് പ്ലെറ്റിനു മുകളിലേക്ക് നിരങ്ങിക്കയറാൻ തുടങ്ങി . കിട്ടിയ വിടവുകളിലൂടെ ഭൂമിക്കടിയിലെ താപോർജ്ജം പുറത്തേക്ക് വമിക്കാൻ വെമ്പൽകൊണ്ടു . തൽഫലമായി അനേകം അഗ്നിപർവ്വതങ്ങൾ ജന്മമെടുത്തു ! കടൽത്തട്ടുകൾ ഉയർന്നുവന്നു ദ്വീപുകളായി രൂപപ്പെട്ടു . കടലിനടിയിൽ നിന്നും അഗ്നിപർവ്വതങ്ങൾ വിസർജ്ജിച്ച മണ്ണും പൊടിയും ചാരവുമൊക്കെ ദ്വീപുകൾക്കിടയിൽ അടിഞ്ഞു കൂടി . കൂട്ടത്തിൽ സമുദ്രം ഒഴുക്കികൊണ്ടിട്ട അവശിഷ്ടങ്ങൾ കൂടി അടിഞ്ഞതോടെ പുതിയൊരു കരഭാഗം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു ! അഞ്ച് മില്യൺ വർഷങ്ങളെടുത്തു രൂപപ്പെട്ട ഈ ചെറു തുരുത്ത് ഭൂമിയെന്ന ചെറുഗ്രഹത്തിന്റെ ഭാവിനിർണ്ണയത്തിൽ പ്രധാന പങ്കാളിയായി മാറി . മൂന്ന് മില്ല്യൺ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപാണ് പനാമൻ കടലിടുക്ക് അല്ലെങ്കിൽ ഇസ്ത്മസ് (isth·mus – കോയിനെ ഗ്രീക്കിൽ അർഥം കഴുത്ത് ) ഇന്ന് കാണുന്ന സ്ഥിതിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നത് . ഇതുവഴി ഉണ്ടായിരുന്ന വഴി അടഞ്ഞതോടു കൂടി അറ്റ്ലാൻറ്റിക് സമുദ്രത്തിലെ ഒഴുക്ക് പതുക്കെ വടക്കോട്ട്‌ നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി . അങ്ങിനെ ഭൂമിയുടെ ഇന്നത്തെ കാലാവസ്ഥ നിർണ്ണയിക്കുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്കാളിയായ ഗൾഫ് സ്ട്രീം രൂപമെടുത്തു . പസഫിക്കുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ വിള്ളൽ സംഭവിച്ചതോട് കൂടി അറ്റ്ലാന്റിക് ജലം കൂടുതൽ ഉപ്പുരസമുള്ളതായി മാറി .

അതുവരെ ബന്ധമില്ലാതെ കിടന്നിരുന്ന കരഭാഗങ്ങൾ യോജിച്ചതോടുകൂടി മൃഗങ്ങൾ പുതിയമേച്ചിൽപുറങ്ങൾ തേടി അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും കടന്നുതുടങ്ങി . അങ്ങിനെ The Great American Interchange എന്ന മൃഗങ്ങളുടെയും , മരങ്ങളുടെയും കുടിയേറ്റം ആരംഭിച്ചു . അതോടുകൂടി വടക്ക് -തെക്കൻ അമേരിക്കൻ ഭൂവിഭാഗങ്ങളുടെ ആകമാന പരിസ്ഥിയും പതുക്കെ മാറിത്തുടങ്ങി . ഇരുഭാഗത്തേയും ജീവികൾ ഇടകലരുന്ന പനാമൻ ഭൂവിഭാഗം ജൈവവൈവിധ്യത്താൽ നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞു . ഇന്ന് കാണുന്ന ആയിരത്തോളം വിവിധ പക്ഷിവർഗ്ഗങ്ങൾ ഇതിനുദാഹരണമാണ് . പതുക്കെ പതുക്കെ വിവിധമനുഷ്യഗോത്രങ്ങളും ഇവിടെ വന്ന് താമസമുറപ്പിച്ചു . അങ്ങിനെ കാലമേറെക്കഴിഞ്ഞു . സ്വസ്ഥം …. സുന്ദരം !

സ്പാനിഷ് പര്യവേഷകനായിരുന്ന Vasco Núñez de Balboa കരീബിയൻ കടലിലൂടെ യാത്രചെയ്യുന്ന സമയത്താണ് (1513) ദ്വീപുകളിലെ തദ്ദേശീയരിൽ നിന്നും ഈ ഭൂവിഭാഗത്തെപ്പറ്റി ആദ്യം കേൾക്കുന്നത് . 1519 ൽ ചെറുതോണികളിൽ ഈ കടലിടുക്കിലൂടെ കടന്നു പസഫിക് തീരത്തെത്തിയ അദ്ദേഹം അവിടെ റെഡ്ഇന്ത്യൻ ഗോത്രക്കാരുടെ സെറ്റിൽമെന്റുകൾക്കരികെ പനാമാ ടൗൺ സ്ഥാപിച്ചു . പിന്നീട് പെറൂവിയൻ ഭൂവിഭാഗങ്ങൾ കൂടി കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടതോടു കൂടി ഈ പനാമ സെറ്റിൽമെന്റ് ഒരു വാണിജ്യകേന്ദ്രമായി മാറി . പക്ഷെ ഇതറിഞ്ഞു അവിടെയെത്തിയ വെൽഷ് ( ഇ൦ഗ്ലൻഡ് കാരൻ ഇഗ്ളീഷ് , വെയിൽസ് കാരൻ വെൽഷ് ) നാവികനായിരുന്ന Sir Henry Morgan , 1671 ൽ ഈ നഗരം തകർത്തുകളഞ്ഞു . Panamá Viejo എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ പഴയ നഗരം ഇന്ന് UNESCO World Heritage Site ആണ് . പിന്നീട് നാട്ടുകാർ കുറച്ചു കിലോമീറ്ററുകൾ മാറി പുതിയ പനാമാ ടൗൺ സ്ഥാപിച്ചു . Cuna Indians ആയിരുന്നു ഇവിടെത്തെ തദ്ദേശവാസികൾ . മറ്റൊരു വെയിൽസ് നാവികനായിരുന്ന Lionel Wafer, നാല് വർഷങ്ങൾ ഇവിടെ (1680-1684 ) ഇവരോടൊത്ത് ജീവിച്ചിരുന്നു .

പ്ലോട്ട് തൽക്കാലം പനാമൻ ഭൂമിയിൽ നിന്നും ആയിരക്കണക്കിന് കിലോമീറ്ററുകൾ അകലെ അറ്റ്ലാൻറ്റിക്കിന്റെ മറുകരയിലേക്കു മാറ്റാം . സ്കോട്ട്ലാൻഡ് ആണ് രംഗം . ഇഗ്ളീഷുകാർ ലോകമെമ്പാടും പോയി കോളനികൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതും അവിടം ഭരിക്കുന്നതും വ്യാപാരം നടത്തുന്നതുമൊക്കെ വെറും കാഴ്ച്ചക്കാരായി കണ്ടുനിൽക്കേണ്ട ഗതികേടിലായിരുന്നു സ്‌കോട്ടിഷ് ജനത . തങ്ങൾക്കും ഇതുപോലൊക്കെ ചെയ്തുകൂട്ടണം എന്ന ആഗ്രഹം മിക്ക സ്കോട്ട്ലൻഡുകാർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു . പുതുതായി കണ്ടെത്തിയ അമേരിക്കൻ വൻകരയാണ് അവരിൽ ആവശമുണർത്തിയത് . അമേരിക്കൻ വൻകരയിലെ ആദ്യ സ്‌കോട്ടിഷ് കോളനി നോവാ സ്കോഷ്യയിൽ (1621- Nova Scotia) ആയിരുന്നു . പ്ലാനിങ്ങിൽ ഉണ്ടായ തകരാർ മൂലവും പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കെൽപ്പുള്ള കുടിയേറ്റക്കാരുടെ അഭാവവും ഫുഡ് സപ്ലൈ യഥാവിധം എത്തിക്കാൻ കഴിയാതിരുന്നതും കാരണം ആ കോളനി അധികനാൾ നീണ്ടുനിന്നില്ല . പിന്നീട് Cape Breton (1625), East New Jersey (1683), Stuarts Town, Carolina (1684) തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലൊക്കെ കുടിയേറ്റം പരീക്ഷിച്ചെങ്കിലും അതെല്ലാം വിവിധകാരണങ്ങളാൽ പരാജയപ്പെട്ടു . അങ്ങിനെ നിരാശയിലാണ്ട സ്‌കോട്ടിഷ് ജനതക്കിടയിലേക്ക് പുതിയൊരു ആശയവുമായി ഒരാൾ എത്തി . സ്‌കോട്ടിഷ് വ്യാപാരിയും , ബാങ്ക് ഓഫ് ഇ൦ഗ്ലണ്ടിന്റെ സ്ഥാപകരിൽ ഒരാളും ആയിരുന്ന William Paterson ആയിരുന്നു അത് . കരീബിയൻ കടലിന്റെ തെക്കേ അറ്റത്തുള്ള ഡാരിയൻ ഉൽക്കടലിനു സമീപം ഒരു സ്‌കോട്ടിഷ് കോളനി സ്ഥാപിച്ചാൽ (ഇന്നത്തെ പനാമ ) , സ്കോട്ട്ലാന്ഡിന് അറ്റ്ലാൻറ്റിക്കിനും , പസഫിക്കിനും ഇടയിലുള്ള സകലവിധ വ്യാപാരങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കാനാവും എന്നായിരുന്നു പാറ്റേഴ്സന്റെ ആശയം . ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിക്ക് ബദലായി സ്ഥാപിച്ച Company of Scotland വഴി ഇതിനുള്ള പണം സമാഹരിക്കുവാനും , ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിക്ക് ഉള്ളതുപോലെ കമ്പനി ഓഫ് സ്കോട്ട്ലൻഡിനു അമേരിക്കൻ സ്‌കോട്ടിഷ് വ്യാപാരത്തിന്റെ കുത്തക നേടിയെടുക്കുവാനും പാറ്റേഴ്സൺ ശ്രമിച്ചു . ആദ്യമൊക്കെ ഇഗ്ളീഷുകാരും ഡച്ചുകാരും പങ്കാളികളായിരുന്ന കമ്പനി ഓഫ് സ്കോട്ട്ലൻഡിൽ നിന്നും ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഭീഷണികാരണം അവരൊക്കെ പിന്നീട് പിന്മാറുകയാണ് ഉണ്ടായത് . തങ്ങളുടെ മേൽക്കോയ്‌മ തകരുമോ എന്ന ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഭയമായിരുന്നു ഇതിനു കാരണം . അവസാനം Darien scheme എന്ന് പേരിട്ട ഈ കുടിയേറ്റ -വ്യാപാര യജ്ഞത്തിൽ സ്കോട്ട്ലൻഡുകാർ മാത്രം അവശേഷിച്ചു . എങ്കിലും സ്‌കോട്ടിഷ് ജനതയിൽ ആവേശം തിരുകിക്കയറ്റി ഡാരിയൻ സ്‌കീമിലേക്കു പണമെത്തിക്കുവാൻ പാറ്റേഴ്സന് സാധിച്ചു . യാത്രയുടെ ഉപദേഷ്ടാവായി മുൻപ് പരാമർശിച്ച , Cuna ഇന്ത്യൻസിന്റെ കൂടെ കഴിഞ്ഞ Lionel Wafer ഉം എത്തിയതോടെ കാര്യങ്ങൾ ഏതാണ്ട് പൂർത്തിയായി .

അങ്ങിനെ , 1698 ജൂലൈ പന്ത്രണ്ടിന് 1,200 റോളം വരുന്ന കുടിയേറ്റക്കാരെയും വഹിച്ചുകൊണ്ട് അഞ്ചു കപ്പലുകൾ സ്‌കോട്ടിഷ് തുറമുഖമായ Leith ൽ നിന്നും യാത്രതിരിച്ചു . ഇഗ്ളീഷ് പടക്കപ്പലുകളുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു അവരുടെ യാത്ര . വേണ്ടവിധം ഒരുങ്ങാതെ , മാസങ്ങൾ നീളുന്ന കടൽയാത്രയെപ്പറ്റി ബോധമില്ലാതെയാണ് പലരും കപ്പുകളിൽ കയറിക്കൂടിയത് . കൂട്ടത്തിൽ പാറ്റേഴ്സണും , ഭാര്യയും , മകനും ഉണ്ടായിരുന്നു ! പനിയും കടൽച്ചൊരുക്കും , മറ്റു രോഗങ്ങളും അവരുടെ യാത്ര നരകതുല്യമാക്കി മാറ്റി . അവസാനം നവംബർ മൂന്നിന് അവർ ഡാരിയൻ ഉൾക്കടലിൽ നങ്കൂരമിട്ടു . ആവേശത്തോടുകൂടി കരയിലേക്കിറങ്ങിയ അവർ തങ്ങളുടെ പുതിയ പ്രവിശ്യയ്ക്ക് Caledonia എന്ന് പേരിട്ടു വിളിച്ചു . തങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച സെറ്റിൽമെന്റിനെ പുതിയ സ്‌കോട്ടിഷ് തലസ്ഥാനമായി കരുതി New Edinburgh എന്നും നാമകരണം ചെയ്തു . കോളനിയുടെ രക്ഷക്കായി ചുറ്റും അമ്പതു പീരങ്കികൾ ഘടിപ്പിച്ച St Andrew കോട്ടയും അവർ പണികഴിപ്പിച്ചു . കടലോളം വെള്ളമുള്ളടത്താണ് കോട്ട നിർമ്മിച്ചതെങ്കിലും എള്ളോളം കുടിവെള്ളം പരിസരത്തുപോലും ഇല്ല എന്ന സത്യം വളരെ വൈകിയാണ് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞത് . ശാന്തമായി കാണപ്പെട്ട അഴിമുഖം , വേലിയേറ്റ -ഇറക്ക സമയങ്ങളിൽ കപ്പലുകളെ തകർത്തുകളയുന്ന രീതിയിലേക്ക് മാറുമെന്നും അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു . കാടുവെട്ടിത്തെളിച്ചു കൃഷിതുടങ്ങിയതോടു കൂടി എല്ലാം വിചാരിച്ചത് പോലെ ഭംഗിയായി തന്നെ നടക്കുന്നു എന്ന് പലരും കത്തുകൾ എഴുതി കപ്പലുകളിൽ തിരികെ സ്കോട്ട്ലൻഡിലേക്ക് അയച്ചത് കൂടുതൽ വലിയ ദുരന്തം പിന്നീട് ഉണ്ടാക്കി . എന്നാൽ കൊതുകുകൾ നിറഞ്ഞ മധ്യഅമേരിക്കൻ കാടുകളിൽ അതിജീവിക്കുവാൻ സ്‌കോട്ടിഷ് ജനതയ്ക്ക് ആയില്ല . ദേശവാസികളായ Cuna Indians ഇവരെ വരവേറ്റത് സന്തോഷത്തോടെ ആയിരുന്നെങ്കിലും പടർന്നു പിടിച്ച പകർച്ചവ്യാധികളെ എങ്ങിനെ നേരിടണമെന്ന് അവർക്കൊരുരൂപവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ! പത്തുപേർ വരെ മരണമടഞ്ഞ ദിവസങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നറിയുമ്പോഴാണ് അവിടുത്തെ ഭീകരാവസ്ഥ നമ്മുക്ക് പിടികിട്ടൂ !

ഇതിനിടെ സ്പെയിൻ, തങ്ങളുടെ മേൽക്കോയ്‌മക്കും , സാമ്രാജ്യത്തിനും ഭീഷണിയായി അമേരിക്കൻ വൻകരയുടെ ഒത്തനടുക്ക് ഒരു സ്‌കോട്ടിഷ് കോളനി രൂപംകൊണ്ടവിവരം മണത്തറിഞ്ഞു ! ഒരു സ്പാനിഷ് ആക്രമണം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതിനാൽ ഇഗ്ളീഷ് സൈന്യമോ കപ്പലുകളോ കോളനിക്കാരുടെ സഹായത്തിന് എത്തിയില്ല . സ്പാനിഷ് പടയെ ആവശ്യമില്ലാതെ പിണക്കേണ്ട എന്ന നിർദേശവും ഇഗ്ളീഷ് സൈന്യത്തിന് ലഭിച്ചിരുന്നു . (സ്‌കോട്ടിഷ് ജനതയ്ക്ക് ഇഗ്ളീഷുകാരോടുള്ള ചരിത്രപരമായ വെറുപ്പിന്റെ ഒരു കാരണം കൂടിയാണിത് ) . ആക്രമണം പേടിച്ച് കപ്പലുകൾ ഒന്നും തന്നെയും പനാമൻ തീരങ്ങളിൽ എത്താതിരുന്നത് കോളനിക്കാർക്കു വൻതിരിച്ചടിയായി മാറി . കൃഷിചെയ്തെടുത്ത പച്ചക്കറികളും നെയ്തെടുത്ത തുണികളും വിറ്റ് മരുന്നുകളും മറ്റു ആവശ്യസാധനകളും മേടിക്കാം എന്ന പ്രതീക്ഷയാണ് ഇവിടെ തകർന്നടിഞ്ഞത് . സ്പാനിഷുകാരെ പേടിച്ച് റെഡ് ഇന്ത്യൻസും സ്ഥലം കാലിയാക്കിയതോടുകൂടി ഫലത്തിൽ കോളനി തികച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ടു ! അവസാനം സ്ഥാപിച്ച് കൃത്യം എട്ടുമാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം 1699 ജൂലൈയിൽ കോളനി ഉപേക്ഷിക്കുവാൻ തീരുമാനമായി . ഒരുതരത്തിലും കപ്പലിൽ കയറ്റാൻ സാധിക്കാതിരുന്ന, മൃതപ്രായനായ ആറുപേരെ വിധിക്ക് വിട്ടിട്ട് അവശേഷിക്കുന്നവർ കപ്പലുകളുടെ പണികൾ തീർത്ത് തങ്ങളുടെ സ്വപ്നഭൂമിയിൽ നിന്നും വിടപറഞ്ഞു . മരണം കപ്പലുകളിലും തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു . ആയിരത്തി ഇരുന്നൂറുപേരിൽ ഇപ്പോൾ അവശേഷിക്കുന്നത് ഏതാണ്ട് മൂന്നൂറിൽ താഴെ ആളുകൾ മാത്രം . പാറ്റേഴ്സന്റെ ഭാര്യയും മകനും കോളനിയിൽ വെച്ചുതന്നെ മരണമടഞ്ഞിരുന്നു . അദ്ദേഹം രോഗംപിടിച്ച് അനങ്ങാനാവാത്ത അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു കപ്പലിൽ കിടന്നിരുന്നത് . പല കരീബിയൻ തുറമുഖങ്ങളിലും കപ്പലുകൾ നങ്കൂരമിട്ടെങ്കിലും ആരും ഇവരെ സഹായിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല .

ഇവർ കോളനി വിട്ടശേഷമാണ് സ്കോട്ട്ലൻഡിൽ നിന്നും ഇവർക്കുള്ള ഭക്ഷണ – വസ്ത്ര ശേഖരവുമായി മുന്നൂറോളം ആളുകളെയും വഹിച്ചുകൊണ്ട് വേറെ രണ്ടു കപ്പലുകൾ കോളനി തീരത്ത് എത്തിയത് ! തകർന്നുകിടക്കുന്ന കോളനിയും നാനൂറോളം ശവക്കല്ലറകളുമാണ് അവരെ അവിടെ വരവേറ്റത് ! പക്ഷെ ദുരന്തം അവരെയും വെറുതെ വിട്ടില്ല . കപ്പലുകളിൽ ഒന്നിന് തീപിടിച്ചതോടു കൂടി എല്ലാവരും കൂടി മറ്റേ കപ്പലിലേക്ക് മാറേണ്ടി വന്നു . ജനം തിങ്ങിനിറഞ്ഞ രണ്ടാംകപ്പലിൽ അതോടുകൂടി പകർച്ചവ്യാധികൾ തലപൊക്കിത്തുടങ്ങി . പഴയതുപോലെ ഒരൊറ്റ കരീബിയൻ ദ്വീപുകളിലും അവർക്ക് കപ്പലടുപ്പിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല . സ്പാനിഷ് സാന്നിധ്യം തന്നെയായിരുന്നു കാരണം . മരണം പിടികൂടിയ ആ കപ്പലുകളും വിധിയെ ശപിച്ചുകൊണ്ട് തിരികെ പോയി .

ഇതിനിടെ കോളനിയിൽ നിന്നും ആദ്യം അയച്ചിരുന്ന കത്തുകൾ സ്കോട്ട്ലൻഡിൽ എത്തിയിരുന്നു . എല്ലാം നന്നായി നടക്കുന്നു എന്ന് കേട്ടതോടെ കൂടുതൽ പേർ കോളനിയിലേക്ക് വരുവാൻ തയാറായി . ഇപ്രാവശ്യം ആയിരത്തോളം പേരാണ് വിവിധ കപ്പലുകളിൽ തങ്ങളുടെ പുതിയ കോളനിയിലേക്ക് ചേക്കേറാൻ തയ്യാറായി കയറിക്കൂടിയത് . ഇവരെയും സ്വീകരിക്കാൻ കോളനിയിൽ ശവക്കല്ലറകൾ മാത്രമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത് . കാര്യമറിയാതെ വിരണ്ടുപോയെങ്കിലും എത്തിപ്പെട്ടു പോയതിനാൽ കോളനി എങ്ങിനെയും പുനരുദ്ധരിച്ചെടുക്കാം എന്നവർ കണക്കുകൂട്ടി . പക്ഷെ അവസാനം നിനച്ചിരിക്കാതെ സ്പാനിഷ് ആക്രമണം ഉണ്ടായി . പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ ശേഷിയില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ തങ്ങൾ ജീവനുംകൊണ്ട് ഇവിടെ നിന്ന് പൊയ്ക്കൊള്ളാം എന്ന കരാറിൽ ധാരണയായതോടുകൂടി അവശേഷിച്ചവരെ കപ്പലിൽ തിരികെ പോകുവാൻ സ്പാനിഷുകാർ അനുവദിച്ചു . അങ്ങിനെ ദുരന്തം മാത്രം വിതച്ച , സ്കോട്ട്ലാന്ഡിന്റെ അമേരിക്കൻ കുടിയേറ്റ വ്യാമോഹത്തിന് വിരാമമായി .

പരാജയകാരണമായി സ്കോട്ട്ലൻഡുകാർ അന്നും ഇന്നും കുറ്റം പറയുന്നത് ഇഗ്ളീഷുകാരെ തന്നെയാണ് ! പഴയ കോളനിയും കോട്ടയുമൊക്കെ ഇന്ന് ചരിത്ര – വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രങ്ങളാണ് . ഈ സ്ഥലത്തെക്കുറിച്ച് ജോൺ കീറ്റ്സ് എഴുതിയ വരികൾ കൂടി വായിച്ച് നമ്മുക്കവസാനിപ്പിക്കാം ..

Much have I travell’d in the realms of gold,
And many goodly states and kingdoms seen;
Round many western islands have I been
Which bards in fealty to Apollo hold.
Oft of one wide expanse had I been told
That deep-brow’d Homer ruled as his demesne;
Yet did I never breathe its pure serene
Till I heard Chapman speak out loud and bold:
Then felt I like some watcher of the skies
When a new planet swims into his ken;
Or like stout Cortez when with eagle eyes
He star’d at the Pacific—and all his men
Look’d at each other with a wild surmise—
Silent, upon a peak in Darien.

Related Post :ഡാരിയൻ-വിടവ്

🛑 You are not allowed to use this text content for YouTube Videos without permission 🛑

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

MORE POSTS

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More