റേസാങ് ലാ യുദ്ധം: 1962-ലെ വീരചരിതം

ഇന്ത്യൻ സൈനിക ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വീരോചിതമായ പോരാട്ടങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് 1962-ലെ ഇന്ത്യ-ചൈന യുദ്ധസമയത്ത് ലഡാക്കിലെ ദുർഘടമായ റേസാങ് ലാ ചുരത്തിൽ നടന്നത്. ഈ യുദ്ധം വെറും ഒരു സൈനിക ഏറ്റുമുട്ടലായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, അവിശ്വസനീയമായ ധീരതയുടെയും രാജ്യത്തോടുള്ള അചഞ്ചലമായ കൂറിന്റെയും പ്രതീകമായിരുന്നു. 13 കുമയോൺ റെജിമെന്റിലെ 120 പേരടങ്ങുന്ന ഒരു ചെറിയ സംഘമാണ് ആയിരക്കണക്കിന് വരുന്ന ചൈനീസ് സൈന്യത്തെ മണിക്കൂറുകളോളം തടഞ്ഞുനിർത്തി ചരിത്രം കുറിച്ചത്.

റേസാങ് ലായുടെ തന്ത്രപരമായ പ്രാധാന്യം

പൂർവ ലഡാക്കിലെ ചുഷൂൽ താഴ്വരയുടെ തെക്കുകിഴക്കൻ അറ്റത്താണ് റേസാങ് ലാ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഈ പ്രദേശം സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 16,000 അടിയിലധികം ഉയരത്തിലാണ്. ചുഷൂൽ താഴ്വരയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന എയർസ്ട്രിപ്പ് (വിമാനത്താവളം) തന്ത്രപരമായി ഇന്ത്യക്ക് വളരെ പ്രധാനമായിരുന്നു. ഈ വിമാനത്താവളം ചൈനീസ് സൈന്യം പിടിച്ചെടുക്കുന്നത് തടയുക എന്നതായിരുന്നു റേസാങ് ലായിലെ പ്രതിരോധത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം. റേസാങ് ലായിലെ പോസ്റ്റ് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ചുഷൂലിലേക്കുള്ള വഴി തുറക്കപ്പെടും. 13 കുമയോൺ റെജിമെന്റിലെ ‘സി’ കമ്പനിക്ക്, മേജർ ശൈത്താൻ സിംഗിന്റെ (Major Shaitan Singh) നേതൃത്വത്തിൽ, ഈ പോസ്റ്റിന്റെ ചുമതല ലഭിച്ചു.

പോരാളികൾ: അഹിർ കമ്പനിയുടെ ധീരത

മേജർ ശൈത്താൻ സിംഗിന്റെ കമ്പനിയിലെ ഭൂരിഭാഗം സൈനികരും ഹരിയാനയിലെ റെവാരി മേഖലയിൽ നിന്നുള്ള അഹിർ സമുദായത്തിൽ പെട്ടവരായിരുന്നു. കടുത്ത തണുപ്പും മഞ്ഞും ശീതക്കാറ്റും നിറഞ്ഞ ഈ പ്രദേശത്ത്, ഇന്ത്യൻ സൈനികർക്ക് ആവശ്യമായ പീരങ്കി പിന്തുണയോ കനത്ത ആയുധങ്ങളോ ലഭ്യമല്ലായിരുന്നു. കൂടാതെ, മലയിടുക്കുകളുടെ മറവിൽ സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നതിനാൽ, ഇന്ത്യൻ പീരങ്കികൾക്ക് റേസാങ് ലായിലെ പോസ്റ്റുകൾക്ക് നേരിട്ട് പിന്തുണ നൽകാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. എങ്കിലും, അവർ തങ്ങളുടെ പോസ്റ്റുകൾ ഉപേക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല.

നവംബർ 18-ലെ ഇതിഹാസ പോരാട്ടം

1962 നവംബർ 18-ന് പുലർച്ചെ ചൈനീസ് സൈന്യം ഒന്നിലധികം തരംഗങ്ങളായി റേസാങ് ലായിലേക്ക് ഇരച്ചെത്തി. ചൈനീസ് സൈന്യത്തിന്റെ എണ്ണം ഇന്ത്യൻ സൈനികരെക്കാൾ പല മടങ്ങ് കൂടുതലായിരുന്നു (ഏകദേശം 5,000-ത്തിലധികം). കനത്ത മോർട്ടാർ ഷെല്ലിംഗിന് ശേഷമാണ് ചൈനീസ് കാലാൾപ്പട ആക്രമണം ആരംഭിച്ചത്. എന്നാൽ, മേജർ ശൈത്താൻ സിംഗിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഇന്ത്യൻ സൈനികർ ശക്തമായി തിരിച്ചടിച്ചു. തങ്ങളുടെ ചെറിയ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അവർ ആദ്യത്തെ രണ്ട് തരംഗങ്ങളെ തകർത്തു. ഓരോ ജവാനും അവരുടെ അവസാനത്തെ റൗണ്ട് വെടിമരുന്ന് തീരുന്നത് വരെ പൊരുതി.

മേജർ ശൈത്താൻ സിംഗ് ഒരു പോസ്റ്റിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് ഓടി, പരിക്കേറ്റ സൈനികർക്ക് ധൈര്യം പകരുകയും അവരുടെ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നേരിട്ട് പോരാടുകയും ചെയ്തു. ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റെങ്കിലും, അദ്ദേഹം പിന്മാറാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ, ഒരു മെഷീൻ ഗൺ ബർസ്റ്റ് ഏറ്റതിനെ തുടർന്ന് അദ്ദേഹം വീരമൃത്യു വരിച്ചു. എങ്കിലും, പോരാട്ടം തുടർന്നു. ഇന്ത്യൻ സൈനികർ വെടിമരുന്ന് തീർന്നപ്പോൾ ബയണറ്റുകൾ ഉപയോഗിച്ചും, ചിലർ കല്ലുകൾ ഉപയോഗിച്ചും ചൈനീസ് സൈന്യത്തെ നേരിട്ടു. ഈ 120 പേരിൽ 114 പേരും രാജ്യത്തിനായി ജീവൻ ബലിയർപ്പിച്ചു.

അനന്തരഫലങ്ങളും അംഗീകാരവും

റേസാങ് ലായിലെ വീരന്മാരുടെ ത്യാഗം വെറുതെയായില്ല. അവരുടെ ധീരമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പ് ചുഷൂൽ താഴ്വരയുടെ പ്രതിരോധം ഉറപ്പാക്കി. ഈ പോരാട്ടം ചൈനീസ് സൈന്യത്തിന് കനത്ത നഷ്ടമുണ്ടാക്കി. യുദ്ധം അവസാനിച്ച ശേഷം, മൃതദേഹങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കാൻ പോയ മെഡിക്കൽ ടീം കണ്ടത്, ഓരോ സൈനികനും അവരുടെ പോസ്റ്റുകളിൽ തന്നെ മരിച്ചുകിടക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ്. അവർ തങ്ങളുടെ പോസ്റ്റ് ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.

മേജർ ശൈത്താൻ സിംഗിന് ഇന്ത്യയുടെ പരമോന്നത സൈനിക ബഹുമതിയായ പരമവീരചക്ര (PVC) മരണാനന്തരം ലഭിച്ചു. കമ്പനിയിലെ മറ്റ് എട്ട് പേർക്ക് വീരചക്രയും നാല് പേർക്ക് സേനാ മെഡലുകളും ലഭിച്ചു. റേസാങ് ലായിലെ ഈ യുദ്ധം ഇന്ത്യൻ സൈനിക ചരിത്രത്തിൽ ധീരതയുടെയും ത്യാഗത്തിന്റെയും ഉജ്ജ്വലമായ അധ്യായമായി എന്നന്നേക്കുമായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു.