Read Next...
കൗണ്ടിന്യ: കടൽ താണ്ടിയ ഇതിഹാസത്തിന്റെ തിരിച്ചുരവ്
Table of Contents
ചരിത്രത്തിന്റെ ഏടുകളിൽ എപ്പോഴോ മറഞ്ഞുപോയ, എന്നാൽ ഭാരതത്തിന്റെ സമുദ്രപാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime Heritage) ഏറ്റവും തിളക്കമുള്ള അധ്യായങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ‘കൗണ്ടിന്യ’ (Kaundinya). ഈ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ആദ്യം ഓടിയെത്തേണ്ടത് ഇന്നത്തെ വാർത്തകളല്ല, മറിച്ച് ഏകദേശം രണ്ടായിരം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപുള്ള, തിരമാലകൾ അലയടിക്കുന്ന ഒരു കടൽതീരമാണ്.
ആരായിരുന്നു കൗണ്ടിന്യ? (The Legend of Kaundinya)
ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ഭാരതത്തിന്റെ കിഴക്കൻ തീരത്തുനിന്നും, ഒരുപക്ഷേ കലിംഗത്തിൽ (Kalinga – ഇന്നത്തെ ഒഡീഷ) നിന്നോ മറ്റോ, സാഹസികനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണ യുവാവ് കടലിലേക്ക് പായവിരിച്ചു. പേര് കൗണ്ടിന്യ. കച്ചവടമായിരുന്നില്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം, മറിച്ച് പുതിയ ലോകങ്ങൾ തേടിയുള്ള യാത്രയായിരുന്നു അത്. ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ (Indian Ocean) കാണാക്കയങ്ങൾ താണ്ടി അദ്ദേഹം എത്തിച്ചേർന്നത് തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയുടെ (Southeast Asia) തീരങ്ങളിലാണ്, ഇന്നത്തെ കംബോഡിയ (Cambodia) ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രദേശത്ത്.
അവിടെ വെച്ച് അദ്ദേഹം ‘സോമ’ (Soma) എന്ന നാഗവംശജയായ രാജകുമാരിയെ കണ്ടുമുട്ടി. കൗണ്ടിന്യയുടെ കപ്പലിനെ ആക്രമിക്കാൻ വന്ന സോമയുടെ സൈന്യത്തെ അദ്ദേഹം തന്റെ ബുദ്ധിശക്തികൊണ്ടും വില്ലുകുലക്കാനുള്ള കഴിവുകൊണ്ടും കീഴ്പ്പെടുത്തി എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. ആ യുദ്ധം ഒടുവിൽ പ്രണയത്തിലേക്കും വിവാഹത്തിലേക്കും വഴിമാറി. ഈ ദമ്പതികളാണ് പിന്നീട് തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ ഹൈന്ദവ-ബുദ്ധ സാമ്രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായ ‘ഫുനാൻ’ (Funan Kingdom) സ്ഥാപിച്ചത്. ഭാരതീയ സംസ്കാരം കടൽ കടന്ന് മറ്റൊരു ദേശത്ത് വേരുപിടിച്ചതിന്റെയും, അവിടെയൊരു പുതിയ നാഗരികതയ്ക്ക് വിത്തുപാകിയതിന്റെയും കഥയാണിത്.
അജന്തയിലെ ചിത്രം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു (Resurrection from Ajanta)
ഇനി നമുക്ക് 2025-ലേക്ക് തിരികെ വരാം. ഗുജറാത്തിലെ പോർബന്തർ (Porbandar) തുറമുഖത്ത്, കാറ്റിൽ ആടിയുലയുന്ന പായപ്പാനികളുമായി ഒരു കപ്പൽ നങ്കൂരമിട്ടിരിക്കുന്നു. പേര് – ഐ.എൻ.എസ്.വി കൗണ്ടിന്യ (INSV Kaundinya).
ഇതൊരു സാധാരണ കപ്പലല്ല. അജന്താ ഗുഹകളിലെ (Ajanta Caves) രണ്ടാം നമ്പർ ഗുഹയിൽ വരച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന, അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു ചുവർചിത്രത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ കപ്പൽ പുനർജനിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ നിർമ്മാണത്തിൽ ഒരിടത്തുപോലും ആധുനികമായ ആണികളോ (Nails), വെൽഡിംഗോ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല. പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് ഇതിന്റെ പലകകൾ ചേർത്തുനിർത്തിയിരിക്കുന്നത്? അവിടെയാണ് നമ്മുടെ പൂർവികരുടെ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ മാന്ത്രികത – ‘തുന്നൽ’ (Stitching).
തേങ്ങയുടെ ചകിരിനാരുകൾ കൊണ്ട് പിരിച്ചെടുത്ത കയറുകൾ (Coir Ropes) ഉപയോഗിച്ച്, തേക്കുമരത്തിന്റെ പലകകൾ (Teak Planks) ഒന്നിനോടൊന്ന് തുന്നിച്ചേർത്താണ് ഈ കപ്പൽ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. വിടവുകളിൽ വെള്ളം കയറാതിരിക്കാൻ മരക്കറകളും, എണ്ണയും, പരുത്തിയും ചേർത്തുള്ള ഒരു പ്രത്യേക കൂട്ട് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. ‘ടങ്കായ്’ (Tankai) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ പുരാതന നിർമ്മാണരീതി, കടലിലെ കൂറ്റൻ തിരമാലകളുടെ ആഘാതം ഏൽക്കുമ്പോൾ കപ്പലിന് വഴക്കം (Flexibility) നൽകുന്നു. ഇരുമ്പാണികൾ തുരുമ്പെടുത്ത് നശിക്കുന്ന കടലിൽ, കയറുകൊണ്ട് തുന്നിയ കപ്പലുകൾ നൂറ്റാണ്ടുകളോളം അതിജീവിക്കുമെന്ന് നമ്മുടെ പൂർവികർക്കറിയാമായിരുന്നു.
വീണ്ടുമൊരു മഹായാത്ര (The Grand Voyage)
2025 ഡിസംബർ 29-ന്, ഈ ചരിത്രകപ്പൽ പോർബന്തറിൽ നിന്നും ഒമാനിലെ മസ്കറ്റിലേക്ക് (Muscat) തന്റെ കന്നി യാത്ര തിരിച്ചു. 18-ഓളം നാവികർ, എഞ്ചിനില്ലാത്ത, ആധുനിക സൗകര്യങ്ങളില്ലാത്ത ഈ മരക്കപ്പലിൽ, കാറ്റിന്റെ ഗതി മാത്രം നോക്കി കടലിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുകയാണ്. ജി.പി.എസ് (GPS) പോലുള്ള സംവിധാനങ്ങൾക്ക് പകരം, നക്ഷത്രങ്ങളെയും കാറ്റിനെയും വിശ്വസിച്ചുള്ള ഒരു യാത്ര.
കപ്പലിന്റെ പായയിൽ ‘ഗണ്ഡഭേരുണ്ട’ (Gandabherunda – ഇരുതലയുള്ള പക്ഷി) എന്ന പുരാതന ചിഹ്നവും, സൂര്യനും ആലേഖനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. കപ്പലിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് (Bow) ‘സിംഹ യാളി’ (Simha Yali) എന്ന മിത്തിക്കൽ രൂപം കാവൽ നിൽക്കുന്നു. ഡെക്കിൽ ഹാരപ്പൻ (Harappan) കാലഘട്ടത്തിലെ കപ്പലുകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന തരത്തിലുള്ള കല്ലുകൊണ്ടുള്ള നങ്കൂരവും (Stone Anchor) ഉണ്ട്.
സഞ്ജീവ് സന്യാൽ (Sanjeev Sanyal) എന്ന ചരിത്രകാരനും സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള സംഘം, നമ്മുടെ പൂർവികർ എങ്ങനെയാണോ കടൽ കടന്നത്, അതേ സാഹചര്യങ്ങളെ നേരിട്ടുകൊണ്ട് ചരിത്രത്തെ പുനരാവിഷ്കരിക്കുകയാണ്.
ഉപസംഹാരം (Conclusion)
‘കൗണ്ടിന്യ’ എന്നത് വെറുമൊരു കപ്പലല്ല, മറിച്ച് ഭാരതം ലോകത്തിന് നൽകിയ സമുദ്രവിജ്ഞാനത്തിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. ആധുനികതയുടെ ആകാശഗോപുരങ്ങളിൽ ജീവിക്കുമ്പോഴും, മരപ്പലകകൾ കയറുകൊണ്ട് തുന്നിച്ചേർത്ത് കടലിനെ വെല്ലുവിളിച്ച ആ പഴയ നാവികരുടെ ധൈര്യം, അത് ഇന്നും നമ്മുടെ സിരകളിലുണ്ടെന്ന് ഈ യാത്ര തെളിയിക്കുന്നു.












Have feedback or suggestions?
Write suggestions here








